Vleugels

merel

In het topje van de reusachtige berk achter ons huis rust ze uit. Daar is het helemaal veilig. Ver boven alles wat haar angstig maakt en bedreigt. Hoger kan ze niet komen tussen hemel en aarde.

Ik zie haar een uur later nog zitten. Haar sillouet met dat van de bladloze takken steekt mooi af tegen de witte lucht. En ik voel me even in de plaats van deze merel.

Het begon vanmorgen toen ik met Jelle in de huiskamer aan het ontbijt zat en een vreemd geluid hoorde. Het leek alsof er iets stond te schudden. Zo vreemd. Ik dacht zelfs even aan een lichte aardbeving, zo rommelde het.

Langzaam kwam het vermoeden dat het uit de schoorsteen kwam. Misschien een vogel, die fladderend probeerde er weer uit te komen? Toen ik de glazen deur openzette, was het wel duidelijk: hier is een kleine schoorsteenveger aan het werk…

Na het verwijderen van enkele platen in de kachel, hoefden we alleen maar even af te wachten: opeens zat ze daar achter het glas, keurig zwart, met een snavel die nog oranje was. Na een discussie over hoe we te werk moesten gaan (voor Jelle duurde het veel te lang, maar ik maakte me zorgen over roet in de kamer), waren vader en zoon zover. Ik zorgde voor een constructie van grondzeil die de kachel van schoorsteen tot vloer afsloot en hij kroop daar dapper onder om de kacheldeur te openen en het beestje te vangen. Ruim een kwartier wisten ze het er samen uit te houden. Een fladderend vrouwtje en onze kerel die alles deed om de vogel tot bedaren te krijgen en ondertussen zelf steeds zwarter werd. Maar ondanks alle goede bedoelingen; de angst van het dier nam alleen maar toe.

Uiteindelijk moest ze het dan maar zelf proberen. Gordijnen dicht en de tuindeur open. Ga maar beestje, zoek de vrijheid. Even naar het plafond, maar dan roetsj… in een streep door de deur naar dat rustige stille plekje boven in de berk.

Zie ik de merel in de ruimte, dan voel ik wat vrijheid doet. En wat een voorrecht het is als je zo hoog kunt vliegen. Zonder angst. Is dat waarom mensen vandaag zo graag willen vliegen? Is dit de reden waarom een piloot voor zijn beroep kiest?

En ik denk aan de man die leerde vliegen en voor wie na 630 vlieguren en met 150 mensen aan boord de angst te veel werd. Ik ben er stil van.